quinta-feira, 29 de outubro de 2009

6 comentários:

mariapahn disse...

Joooo yo quiero estar ahí...tumbadita ¡qué agustitooooo!

Anónimo disse...

Sen querer acertaches de cheo coa expresión da parella. Ela, como sempre, refectindo o seu espíritu contemplativo e tratando de transmitillo ao compañeiro.
Tamén a barca sen remos faille ver á protagonista que na vida actual xa pode cruzar á outra beira sen necesidade deles, cando na súa xuventude tiña que bregar duro para esquivar os remuiños e chegar ao outro lado da ría.

leandro disse...

alegro-me de acertar!
as encomendas, sempre me dam um pouco de medo!

La mujer semilla disse...

¡Qué árboles tan bonitos! Me gusta mucho.

ábrete de orellas disse...

hei poñer este blog no listado de artistas galegos na web, se che parece ben.
Un admirador e paisano

leandro disse...

como nom me vai parecer bem, paisano!?
eu tamem paseo as minhas orelhas polo teu blog!
agradecido!!